Sa Taiwan, ang mga mananamba ng popular na relihiyon ay sama-samang nagsusunog ng humigit-kumulang 200,000 hanggang 250,000 toneladang spirit money kada taon. Ang mahaba at mabagal na proseso ng pagkasunog ay naglalabas ng malaking halaga ng particulate matter, metal, at mga gas na pollutant sa atmospera taun-taon, lalo na sa mga holiday gaya ng Ghost Month sa Agosto, Chinese New Year sa huling bahagi ng Enero, at Tomb Sweeping festival sa Abril.
Ang mga teknolohiyang ginamit sa pagsasagawa ng ritwal, at sa gayon ay nakikipag-usap sa mga diyos at namatay na mga ninuno, ay malawak na nag-iiba depende sa okasyon, ang prediction ng mananamba, ang sukat, lugar, at lugar ng templo, at iba pa. Kabilang sa mga pamamaraang ito, ang pinakakaraniwang diskarte at pinakamalaking pinagmumulan ng mga mapanganib na emisyon ay ang pag-aapoy ng spirit money sa mga bukas na brazier o aluminum container. Sa kabaligtaran, ang mga malalaking incinerator na nilagyan ng mga air pollution control device ay maaaring maging mahusay sa pagliit ng epekto ng ritwal na pagsunog sa kapaligiran.
Gayunpaman, habang ang mga scrubber at precipitator ay ang mas napapanatiling alternatibo sa kapaligiran sa mga tradisyonal na pamamaraan ng pagsunog, ang mga naturang device ay walang mga kakulangan at gastos. Sa katunayan, kahit na ang tinatawag na "pinakamahusay na magagamit na teknolohiya" ay hindi kailangang bawasan ang mga emisyon upang maabot ang isang tiyak na limitasyon at ang paglabas ay maaari pa ring magdulot ng panganib sa kalusugan ng publiko.
Binibigyang pansin nito ang pangangailangan para sa higit pang mga limitasyon at koordinasyon habang nagsusumikap ang Taiwan na maabot ang isang karaniwang layunin ng net zero emissions sa 2050.