Isang pamilya ang nagsusunog ng spirit money sa isang bakanteng kapirasong lupa sa tabi ng kanilang nitso ng ninuno. Maraming tao ang bibisita sa sementeryo para sa araw ng pagwawalis ng libingan. Ang Tomb Sweeping Day na kilala rin sa Qingming, o ang ritwal ng pagwawalis ng mga libingan ng mga ninuno, ay isang pangunahing holiday sa Taiwan. Para sa maraming pamilya, pangalawa lamang ito sa kahalagahan sa Lunar New Year.
Ang taunang araw ng pag-alaala ay kadalasang nagsasangkot ng mga iskursiyon at piknik, gayundin ang mga pagbisita sa mga libingan upang walisin at pagsilbihan ang mga patay. Upang parangalan ang mga naunang henerasyon, ang mga inapo ay nagdadala ng mga handog na sariwang bulaklak, pagkain, prutas, inumin, at maraming kulay na papel, nagsisindi ng kandila at paputok, at nagsusunog ng insenso at spirit money.
Bukod sa mga lugar ng libingan, sinusunog din ang spirit money sa mga brazier na inilagay sa kalye sa harap ng mga tindahan at restaurant at sa maraming templo. Ang hindi maiiwasang resulta ay patuloy na mas mataas na konsentrasyon ng mga nakakalason na emisyon gaya ng polycyclic aromatic hydrocarbons, na humahantong sa smog at haze na bumabalot sa Taipei at iba pang mga metropolitan na lugar sa buong araw.
Dagdag pa rito, ang pagsunog ng spirit money ay maaaring magdulot ng malalaking sunog gaya ng sumira sa isang sementeryo sa Taichung noong 2023. Ang mga problemang ito ay pinalala pa ng pagtaas ng temperatura at pagtaas ng tagtuyot na bunga ng pagbabago ng klima.
Upang mabawasan ang polusyon sa hangin at panganib sa sunog, pinapayuhan ng Environmental Protection Administration at National Fire Agency ng Taiwan sa ilalim ng Ministry of the Interior ang publiko na itigil ang mga tradisyonal na ritwal ng pagsunog at bumaling sa mga berdeng anyo ng paggunita. Kabilang sa mga alternatibong kasanayan upang ipahayag ang pagpipitagan sa mga ninuno ay ang pagsasagawa ng pagsamba online, pagpapalit ng bigas para sa spirit money, at pagbibigay ng donasyon sa charity.
Sa kabila ng mga direktiba na ito, gayunpaman, nananatili pa rin ang isang malawak na agwat sa pagitan ng opisyal na retorika ng "walang apoy" at katotohanan na hindi maaaring balewalain. Para sa maraming tao, hindi sapat ang mga pagsisikap ng gobyerno na ipatupad ang mga kontrol.
Sa politika, ang mga opisyal ay may kaunting mga insentibo upang magpatibay ng mga prinsipyo at sa paglipas ng panahon sila ay dumating upang kumatawan sa mga interes ng ekonomiya nang higit pa kaysa sa kapaligiran. Sa kabilang banda, ang mga indibidwal ay mayroon ding maliit na pagganyak na makipagtulungan, na iniiwan ang tanong ng kapaligiran sa halip para sa mga susunod na henerasyon.
Ito ay humuhubog sa isang kultura ng matatawag na paglaban na nagreresulta sa paggawa ng mga tao ayon sa gusto nila. Gaya ng sinabi sa akin ng isang bumbero sa Taichung, "ang mga tao ay talagang hindi pinapayagang magsunog ng votive paper sa labas, ngunit nakapikit ang isang mata namin."