Natapos ang Indonesian Human Rights Film Festival noong ika-8 ng buwang ito. Sa panahon ng kaganapan, kabuuang 87 pelikula mula Europa, Amerika, Indonesia, at South Korea ang ipinalabas sa Jakarta, Bandung, at Yogyakarta. Tinalakay sa mga pelikula ang mga isyu tulad ng mental health, pantay na karapatan, at makataong mga adhikain. Umaasa ang mga tagapag-organisa na makikipagtulungan sa mas maraming bansa sa Asya, kabilang ang Taiwan at Japan, upang mabigyan ng perspektibong Asyano ang mga usaping ito.
Ang Indonesian Human Rights Film Festival (100% Manusia) ay natapos noong ika-8 ng buwang ito. Isang linggong kaganapan ito kung saan 87 pelikula ang ipinalabas sa tatlong lungsod—Jakarta, Bandung, at Yogyakarta—na tumatalakay sa mga tema tulad ng karapatan ng mga gay, makataong mga isyu, diskriminasyon sa HIV, kalusugang pangkaisipan, at human trafficking.
Sinabi ni Kurnia Dwijayanto, isa sa mga tagapagtatag ng Indonesian Human Rights Film Festival, na ang tema ng film festival ngayong taon ay "pagkakaisa." Dahil ito ay isang election year, at may mga pagkakahati sa lipunan, umaasa siyang mapagsama-sama ang lahat.
Dagdag pa ni Cunha, isa sa mga layunin ng film festival ay ang paglikha ng ligtas na kapaligiran at espasyo para sa talakayan, dahil napapansin nila na kailangan ng mga tao ng ligtas na lugar upang makapagsalita. Halimbawa, mga taong may kapansanan, mga pipi o bingi, o mga biktima ng pang-aapi, maaaring makilala ang isa't isa sa pamamagitan ng mga aktibidad sa film festival at makapag-usap tungkol sa mga isyung may kinalaman sa karapatang pantao.
Halimbawa, sinabi niya, "May isang tagapanood na nagpahayag na siya ay isang lesbian, at sinabi niyang handa siyang ibahagi ang kanyang sekswalidad dahil naramdaman niyang ligtas ang kapaligiran."
Ibinahagi rin ni Cunha na may ilang pelikula sa festival na iniakma para sa mga manonood na may problema sa paningin o pandinig, at may mga aktibidad ding naglalayong ipabatid ang mga makasaysayang pangyayari na may kaugnayan sa karapatang pantao sa pamamagitan ng mga city tours.
Ipinaliwanag niya na bagaman mayroong Human Rights Commission (Komnas HAM) sa Indonesia, marami pa ring isyu o mga usaping may kinalaman sa karapatang pantao ang hindi pa natatalakay at nalulutas, gaya ng diskriminasyon sa AIDS o mga karapatan ng mga may kapansanan. Kaya't naniniwala siyang kinakailangan ang pagkakaroon ng isang film festival na tumutok sa karapatang pantao.
Sinabi ni Cunha na ang mga tagapag-organisa at staff ng Human Rights Film Festival ay mga boluntaryong walang bayad, kaya't ang kakulangan sa pondo ang pinakamalaking hamon na kanilang hinaharap. Karamihan ng kanilang mga pondo ay nagmumula sa mga embahada ng mga bansang Europeo sa Indonesia. Sa taong ito, ang Komisyon ng Korapsyon ng Indonesia (KPK) ay naging isa rin sa kanilang mga sponsor.
Sa pagsulyap sa kasalukuyang at mga nakaraang Indonesian Human Rights Film Festivals, karamihan sa mga pelikula ay galing pa rin sa Kanluran at Indonesia. Ayon kay Cunha, sa kauna-unahang pagkakataon ngayong taon, isinama ang mga pelikulang Koreano. Umaasa siyang makapagpalabas ng mas maraming pelikulang Asyano sa hinaharap upang mabigyan ang mga manonood ng iba't ibang perspektibang Asyano.
Dagdag pa niya, alam niya na binibigyang halaga ng Taiwan ang mga isyung may kinalaman sa karapatang pantao, kaya't umaasa siyang magkakaroon ng kooperasyon sa Taiwan sa hinaharap. Sinabi niya, "Ang mga pelikula tungkol sa karapatang pantao ay maaaring ipalabas sa film festival. Kung ang mga pelikulang Asyano ay maisasama sa hinaharap, mas magiging malapit ang perspektiba sa Indonesia." Masaya raw siya kung makakapagpalabas sila ng mga pelikula mula Taiwan, Japan, at South Korea sa film festival!